میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی، مشهور به میرداماد و  معلّم ثالث و متخلّص به اشراق،فیلسوف،متکلّم و فقیه برجسته ی  دوره ی صفویه، در تدریس و نوشته هایش بیان و قلم سنگینی داشت و از اصطلاحات و واژه های پیچیده و سخت استفاده می کرد، به طوری که در مورد او ضرب المثلی مشهور شد که هنگام مرگ و دفن او فرشته های نکیر و منکر، به سراغش آمدند و پرسیدند: من ربّک؟ خدای تو کیست؟

میرداماد پاسخ داد: اسطقس فوق اسطقس( خداوند اصل همه ی اصل ها و هستی بخش          همه ی هستی هاست.)

دو فرشته نفهمیدند چه می گوید!!

به جبرئیل مراجعه کردند. او هم گفت: نمی دانم چه می گوید!!

جبرئیل از خدا پرسید. خداوند پاسخ داد: رهایش کنید، زبان او را کسی نمی فهمد!!